Visie

Nooit eerder is Nederland zo multicultureel geweest. Als gevolg van technologische ontwikkelingen, mondialisering en massamigratie kent ons land nu honderden verschillende nationaliteiten van afkomst en een veelvoud aan culturen. De laatste decennia wordt deze culturele diversiteit in toenemende mate geproblematiseerd. De traditionele zelfverzekerdheid, openheid en betrokkenheid hebben plaatsgemaakt voor vertwijfeling, afsluiting en afzijdigheid met een doorgeschoten etnocentrisme als gevolg.
De internationale waardering voor het unieke Hollandse model van tolerantie is omgeslagen in verbazing om toenemende polarisatie en populisme in zowel de samenleving als het overheidsbeleid.

Internationaal wordt dan ook op deze ontwikkeling gereageerd. Zo stelt de Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie dat allochtonen en vooral moslims in Nederland onderworpen zijn aan stereotyperend, stigmatiserend en soms ronduit racistisch politiek taalgebruik, vooringenomen mediaberichtgeving en buitenproportionele aandacht voor veiligheids- en ander beleid (rapport uit 2008).

Voor elke burger waarneembaar en voelbaar zijn de gepolariseerde verhoudingen tussen de verschillende bevolkingsgroepen, de harde toon van het politieke en maatschappelijke debat en een toenemende aanhang van populistische politieke partijen.

Doorgeschoten etnocentrisme heeft Nederlanders en de Nederlandse politiek de ogen doen sluiten voor de meerwaarde van culturele diversiteit. Als bron van uitwisseling, innovatie en creativiteit is die voor de mensheid even belangrijk als biodiversiteit voor de natuur, stelt UNESCO in een toonaangevende verklaring.

Ook voor economische ontwikkeling is diversiteit van belang. Culturele diversiteit is het gemeenschappelijk erfgoed van de mensheid. In het belang van huidige en toekomstige generaties moet die dan ook als zodanig erkend te worden.De UNESCO verklaring beschouwt het verdedigen van culturele diversiteit dan ook als een ethische verplichting voorvloeiend uit respect voor de menselijke waardigheid.

In deze context is de beweging ‘Eén Land Eén Samenleving’ in 2006 opgericht, met als basis het manifest. Gekozen is voor een landelijk netwerk met als doel zich gezamenlijk in te zetten voor eenheid in verscheidenheid met als fundament een tolerant medeburgerschap dat stoelt op drie grondprincipes: gelijkwaardigheid, wederkerige acceptatie als medeburgers ongeacht land van oorsprong en erkenning van collectieve culturele identiteit.

1. Ten eerste, de principiële gelijkheid en gelijkwaardigheid van alle burgers. Dit beginsel komt tot uitdrukking in het voorkomen en bestrijden van collectieve vooroordelen, individuele discriminatie en structurele achterstand van hele groepen. Succes of falen van antidiscriminatiebeleid is indicatief voor de mate waarin mensen van verschillende achtergronden elkaar als volwaardige medeburgers zien.
2. Ten tweede, herdefiniëring van de nationale identiteit zelf. Dit principe betreft de formele en informele erkenning van alle burgers in hun nationale verbondenheid, ongeacht afkomst. Nationaal politieke identiteiten zijn dynamisch, relationeel en contextgebonden en worden gevormd door persoonlijke gevoelens van identificatie enerzijds en wederkerige acceptatie als medeburgers anderzijds.
3. Ten derde de erkenning van verscheidenheid in collectieve culturele identiteit. Dit derde principe van tolerant medeburgerschap betreft de erkenning van en wederkerig respect voor onderscheiden kenmerken van alle groepen in de samenleving en de daarbij behorende rechten en plichten voor beleving van eigen cultuur en identiteit. Het gaat daarbij om kenmerken als religie, taal, geslacht en seksuele geaardheid.

Activiteiten
De beweging Eén Land Eén Samenleving richt haar activiteiten op het tot stand brengen van een politiek en maatschappelijk klimaat dat in de Nederlandse samenleving een tolerant medeburgerschap kan dragen. De beweging is georganiseerd als een netwerk dat zich richt op de volgende activiteiten:

1. Uitwisseling van positieve informatie. ELES is opgericht als tegenkracht, vanuit zorg om ontwikkelingen in Nederland die de nationale en sociale verbondenheid ondermijnen. De eerste uitdaging ligt dan ook in uitwisseling van informatie over positieve ontwikkelingen in migratie en tolerant medeburgerschap. Daarbij worden ook activiteiten gestimuleerd die bewustwording bevorderen over al wat een tolerant medeburgerschap in de weg staat.
2. Stimuleren van dialoog en informatief debat. ELES organiseert en neemt deel aan maatschappelijke debatten tussen wetenschappers, politici en publiek. Dat kan plaatsvinden via de nationale media, eigen publicaties, lezingen en manifestaties over thema’s als ‘Eén Land Eén Samenleving’, ‘Tolerant medeburgerschap’ en ‘Verbondenheid in verscheidenheid’.
3. Advisering van maatschappelijke organisaties en instituties over de acceptatie van diversiteit en ‘eenheid in verscheidenheid’. Daarbij gaat het onder andere om het onderwijs, de vakbeweging en religieuze organisaties en instellingen.

Deze activiteiten zullen worden aangepakt door gebruik te maken van beschikbare media in de ruimste zin van het woord. Dus niet alleen via optredens en publicaties in de nationale media, maar ook door inrichting van een eigen moderne website, weblog, facebook-pagina, linked-in-, youtube- en twitteraccounts.